Aangezien je toegangskaarten voor het Ghimbli museum bij een Lawson supermarkt moet halen en er slechts een beperkt aantal kaarten beschikbaar is stonden we al bijtijds op. Op enkele minuten lopen van het hostel was gelukkig een Lawson te vinden, waar we er (uiteindelijk met hulp van een medewerkster) achterkwamen dat er geen kaarten meer beschikbaar waren voor vandaag. Hoewel we al bang waren dat het lastig zou worden was het toch jammer, maar goed, er is nog meer dan genoeg te doen om deze dag te vullen.

We besloten direct door te gaan naar Akhibara, het electronica district van Tokyo. We besloten vandaag twee keer Japans te eten, tussen de middag Sushi en 's avonds Okonomiyaki. We besloten naar een restaurant complex te gaan waar we al eerder geweest zijn voor Sushi. Daar aangekomen bleek er een gigantische rij buiten het gebouw te staan, voor wat later bleek, een tentoonstelling. We konden gewoon doorlopen en hebben bijzonder lekkere Sushi gegeten.

Na het eten was het tijd voor Yodobashi, het walhala van electronica zaken. De winkel bestaat uit 9 verdiepingen met vrijwel elk stukje electronica wat je maar kan bedenken. We dachten bij binnenkomst een uurtje rond te lopen, maar toen dit uur bijna voorbij was besloten we toch maar wat langer te blijven. Uiteindelijk hebben we 5 uur rondgelopen (half 2 tot half 7) toen we besloten weg te gaan omdat we toch wel erg veel trek kregen.

We keerden terug naar het zelfde eetcomplex als vanmiddag waar we Okonomiyaki hebben gegeten. Ik was hier samen met Roald en Freek al eerder geweest en het was toen erg goed te eten. We bestelden een aantal verschillende soorten Okonomiyaki en ook dit keer was het erg goed te eten.

Na het eten gingen we nog langs wat winkels voor last-minute souveniers en tot slot keerden we per metro terug naar het hostel. Tot slot van de dag was het tijd om de backpack opnieuw in te pakken, wat uiteindelijk nog behoorlijk goed bleek te gaan.